Rok Powołania do Służby
Od lat sprawozdania z życia zboru są dostępne wcześniej w formie elektronicznej bądź papierowej i dlatego uczestnicy Zgromadzenia Zborowego znają ich treść, sprawozdania nie muszą więc być czytane podczas zgromadzenia. To z kolei jest zawsze częścią nabożeństwa, w którym punktem centralnym jest kazanie Słowa Bożego – pierwszym punktem sprawozdania nie musi więc być tzw. wstęp biblijny. Tradycyjnie za to zwykłem odnosić się chociażby paroma słowami do hasła minionego roku sprawozdawczego.
Rok 2025 był w Śląskim Kościele Ewangelickim A. W. nazwany Rokiem Powołania do Służby. Czytelnik poniższych rządków sprawozdania znajdzie w nich zarówno podziękowania i słowa uznania dla tych, którzy wiele różnorakich służb w naszym zborze pełnią – i to pomimo faktu, iż jesteśmy wspólnotą małą i diasporalną, dlatego niewielka ilość zaangażowanych musi zajmować się dosłownie wszystkim – jak i wezwania do włączenia się we współpracę na Bożej niwie i platformie naszej wspólnoty parafialnej. Tym, który wzywa i zachęca ludzi do zaangażowania, jest jednak przede wszystkim Bóg. I to Jego łasce zawdzięczamy, że kilka kolejnych osób z zapałem i poświęceniem włączyło się w naszą pracę zborową – o czym także można doczytać się poniżej. Także pośród uczestników zgromadzeń zarówno w kościele, jak i w kaplicy w Suchej Górnej oraz np. na spotkaniach pań, pojawiło się kilka nowych osób. Jesteśmy za każdego niezmiernie wdzięczni; mam nadzieję, że to choć trochę widać, nie chcemy bowiem, żeby ktokolwiek poczuł się w naszym zborze niezauważonym lub niedocenionym.
Zaproszenie do współtworzenia suskiej wspólnoty jest jednak – naturalnie – wciąż otwarte, bowiem jak zapisaliśmy w broszurce na stulecie naszej świątyni: „Ta historia toczy się nadal. (…) Tę historię tworzymy my, każda i każdy z nas. To Twoja historia może wpisywać się w kolejne dzieje ‚kościoła, którego już nie było na mapach‘, bowiem został z nich wymazany jako przeznaczony do rozbiórki. To, że się w nim dziś zbieramy, oznacza, że Boże zamiary były inne. Czy chcesz włączyć się w dzieło zachowania tego szczególnego miejsca? Dzięki Tobie może być ono żywe i dzisiaj!”
Statystyka
Według kartoteki zbór nasz liczy 249 ewidowanych członków. W roku sprawozdawczym 2025 miało miejsce 7 chrztów; wszystkie w języku czeskim; 1 dorosłego, 2 nastoletnich, reszta dzieci. Miał miejsce 1 ślub w języku czeskim. Odbyło się 9 pogrzebów: 6 kobiet, 3 mężczyzn; 2 w języku czeskim, 5 w polskim, 2 wspólne; 6 z kościoła, 2 z domu obrzędów pogrzebowych w Suchej Górnej, 1 na Szumbarku; 5 do grobu, 4 do kremacji.
Majątek zboru
W dziedzinie prawno-majątkowej nie zaszły w roku sprawozdawczym żadne zmiany.
Nabożeństwa…
W roku sprawozdawczym miały miejsce 54 nabożeństwa w naszym kościele, z tego 26 wspólnych polsko-czeskich, 15 w języku czeskim, 13 w polskim; z całkowitym udziałem 2 247 osób, tzn. średnim uczestnictwem w nabożeństwie 42 osób. Poza tym odbyło się 14 nabożeństw w kaplicy w Suchej Górnej (raz na miesiąc oraz w wielkie święta kościelne), zawsze wspólnych polsko-czeskich; z przeciętnym udziałem 15 osób oraz 6 nabożeństw pasyjnych (3 czeskie, 3 polskie) i 1 na Wielki Czwartek w domu zborowym, z przeciętnym udziałem 15 osób.
Słowo Boże zwiastował w większości pastor zboru, w niektóre niedziele dochodziło do wymiany ze Stonawą – porządki nabożeństw już drugi rok są tak ustalone, by pastor ze Suchej mógł pomóc w odprawianiu nabożeństw polskich w Stonawie, a w tym czasie po czesku służy w Suchej ks. Ondřej Prokop (Stonawa korzysta z tej możliwości tylko od czasu do czasu). W czasie piątkowych nabożeństw pasyjnych w domu zborowym w roku 2025 służyli u nas księża: Emil Macura z Karwiny, Lukáš Borecki z Frydku, Jakub Retmaniak z LEKAW Gródek, Roman Brzezina z Bogumina, Ondřej Stroka z Ligotki Kameralnej i biskup Tomáš Tyrlík.
Oprócz nabożeństw regularnie w 1. i 3. środę miesiąca odbywają się też spotkania w domu seniora Humanity Śląskiej w Suchej Górnej. Poza nabożeństwami ze spowiedzią i Komunią Świętą przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocą, nie mają one charakteru liturgicznego, choć porządek jest zbliżony do programu nabożeństwa czy godziny biblijnej. Udział biorą osoby różnych wyznań, charakter godzin jest otwarty i ekumeniczny. Niekiedy spotkania wzbogacone są o prezentację slajdów. Podziękowania należą się kierowniczce i personelowi ośrodka za wielką przychylność dla tych godzin biblijnych, w których udział biorą też regularnie raz w miesiącu wolontariuszki ss. Elżbieta Przeczkowa i Zofia Buryjanowa. Niestety, w roku 2025 odwołane zostały do wieczności dwie nasze zborowniczki stanowiące filary tychże spotkań, ss. Ilona Kuczerowa i Małgorzata Godulowa.
… I nie tylko
Wzorem ubiegłorocznego sprawozdania z życia zboru, gdzie widniała rubryka „Nabożeństwa… i nie tylko”, a w niej akcje, które odbyły się w ramach, zamiast lub obok nabożeństw, pozwalam sobie gwoli kronikarskiego obowiązku odnotować poniższe punkty:
● W niedzielę 5. 1. odbyło się zamiast nabożeństwa tradycyjne popołudniowe Spotkanie Noworoczne przy stołach w domu zborowym; gościem na tej „spóźnionej” wigilijce zborowej była ks. dr Anna Bystrzycka.
● Tradycyjnie w poniedziałek Aliancyjnego Tygodnia Modlitw odbyło się ekumeniczne zebranie biblijno-modlitewne u nas w domu zborowym – tematem były Podobieństwa Jezusa, zaś Słowem Bożym posłużył kaz. Henryk Nowakowski z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Ostrawie.
● W niedzielę 27. 4. po południu o godz. 15:00 odbył się zamiast nabożeństwa Koncert Pieśni Duchowych chóru Collegium Canticorum pod dyr. dr Anny Kołowskiej.
● W sobotnie popołudnie dnia 3. 5. odwiedziła nas grupa ze zboru w Oldrzychowicach, która przybyła do nas 2 autokarami w ramach całodniowej wycieczki zborowej – goście odwiedzili kościół i dowiedzieli się co nieco o naszej historiii oraz dniu dzisiejszym zboru.
● W niedzielę 1 czerwca pastor z pastorową wzięli udział w nabożeństwie z okazji pamiątki poświęcenia kościoła w Górkach Wielkich w Polsce, gdzie pastor na zaproszenie zwiastował Słowo Boże i przekazał pozdrowienia z Hawierzowa Suchej.
● W niedzielę 15 czerwca w ramach nabożeństwa koncertował u nas chór kościelny z Trzanowic pod dyr. Ireny Krzyżanek.
● W niedzielę 27. 7. zamiast nabożeństwa w naszym kościele udaliśmy się na wycieczkę zborową; najpierw wzięliśmy udział w nabożeństwie w kościele w Pruchnej, gdzie następnie spotkaliśmy się z niektórymi zborownikami na czele z historykiem p. Władysławą Magierą, po czym udaliśmy się do Kończyc Wielkich, gdzie przy pomniku 130 Żydów – ofiar mordu w zebrzydowickim pododdziale Obozu Auschwitz zmówiliśmy modlitwę kadisz, następnie spod pomnika hrabiny Thun von Hohenstein spacerkiem udaliśmy się Ścieżką Zdrowia im. Hrabiny Thun do pałacu i winnicy w Kończycach Wielkich, gdzie odwiedziliśmy także Śląskie Matuzalem – las dębów pamiętających wojsko pod wodzą króla Jana III Sobieskiego powracające z Odsieczy Wiedeńskiej, które w tym miejscu nocowało; dęby noszą imiona poszczególnych dowódców. Wycieczkę zakończyliśmy wspólnym obiadem w zamku w Kończycach Małych oraz spacerem w miejscowym parku nad stawem.
● W niedzielę 3. 8. odbyło się w naszym kościele uroczyste nabożeństwo z okazji 100-lecia jego poświęcenia. Słowo Boże zwiastował zastępca biskupa ŚKEAW ks. dr Marcin Piętak, oprawę muzyczną stanowiła gra na organach mgr Reginy Bednaříkovej oraz na skrzypcach mgr Renaty Wdówkowej; miała też miejsce premiera książki pt. „Suskie impresje”.
● W niedzielę 24. 8. po nabożeństwie udaliśmy się na wycieczkę rodzin, by odwiedzić kolejny „leśny kościół”. Rozpoczęliśmy wspólnym obiadem w Bielsku-Białej Mikuszowicach, po czym powędrowaliśmy do Stołu Ołtarzowego Jan – miejsca tajnych nabożeństw ewangelickich z okresu kontrreformacji. Następnie kolejką linową wyjechaliśmy na górę Szyndzielnia, by udać się pod schronisko i stamtąd podziwiać widoki. Na koniec odwiedziliśmy mini-izbę pamięci, gdzie zaprezentowane są historyczne wagoniki z kilku poprzednich „pokoleń” kolejki linowej.
● W niedzielę 26. 10. zamiast dopołudniowego nabożeństwa odbyła się po południu Modlitba za domov – koncert i zgromadzenie pod auspicjami Ekumenicznej Rady Kościołów w RC, z udziałem zaproszonych gości ekumenicznych oraz lokalnych polityków. Wystąpiła sopranistka Jana Košůtková z akompaniamentem organowym i fortepianowym p. Reginy Bednaříkovej oraz Pepa kvartet – kwartet kameralny studentów Konserwatorium Janáčka w Ostrawie. Po nabożeństwie i modlitwie ekumenicznej zasadziliśmy w ogrodzie za kościołem kolejne pamiętne drzewo – Dąb Stulecia upamiętniający 100. rocznicę poświęcenia naszego kościoła.
● We wszystkie trzy grudniowe niedziele Adwentu odbyły się w kościele w ramach nabożeństw Koncerty Adwentowe: 7. 12. wystąpił chór kościelny z Trzanowic pod dyr. Ireny Krzyżanek, 14. 12. Chór PZKO Stonawa pod dyr. Marty Orszulik, 21. 12. Zespół Pieśni i Ruchu Nieskoordynowanego Niezapominajki.
● W Noc Wigilijną 24. 12. przeżyliśmy tzw. „Půlnoční v kostele, který již nebyl na mapách” – w ramach wieczornego nabożeństwa o godz. 22:00 wystąpili sopranistka Zdeňka Kotková z Teatru Narodowego w Pradze oraz baryton Tomasz Suchanek z Narodowego Teatru Morawskośląskiego w Ostrawie, naturalnie z akompaniamentem p. Reginy Bednaříkovej.
Spowiedź i Komunia Święta
Podczas nabożeństw w kościele spowiedź i Komunia Święta odbywa się zawsze dwa razy w miesiącu: w 1. oraz 3. niedzielę. Podczas 23 nabożeństw spowiednio-komunijnych w kościele do sakramentu przystąpiło 591 osób; średnio 26 komunikantów. W Suchej Górnej odbyły się w roku sprawozdawczym 2 nabożeństwa z Komunią Świętą, podczas których do sakramentu przystępowali wszyscy obecni. W Wielki Czwartek miało miejsce nabożeństwo ze spowiedzią i Komunią Świętą w domu zborowym, po którym odbyło się tradycyjne spotkanie przy stołach. Na wezwanie mają miejsce nabożeństwa spowiednio-komunijne w domu osób chorych czy sędziwych, przy której to okazji do Stołu Pańskiego przystępują także pozostali obecni członkowie rodziny.
Prezbiterstwo i współpracownicy zborowi
Prezbiterstwo zborowe pracowało w składzie: Ing. Bogdan Tacina – kurator, PhDr. Lech Nierostek, Ph.D. – wicekurator, Ing. Roman Mikula – sekretarz zboru i administrator cmentarza, Mgr. Marta Tacinová, Ing. Bronislav Kadlubiec, Mgr. Jan Marek, Karel Molinek, František Válka.
Zebrania prezbiterstwa odbywają się regularnie co miesiąc, zaś między zebraniami zbierają się kurator z wicekuratorem, a także prezbiterzy w ramach komisji zajmujących się różnymi dziedzinami życia zborowego. Kurator, wicekurator oraz pastor dzielą się też prowadzeniem zebrań prezbiterskich.
Dnia 1 marca prezbiterzy wzięli udział w całokościelnym spotkaniu prezbiterów w Trzyńcu. 16 czerwca wzięli udział w Prezbiterstwie Senioralnym w Cierlicku.
Funkcję kasjerki zborowej pełni z wielkim poświęceniem Ing. Krystyna Tacinowa, która wraz z mężem Ing. Piotrem Taciną troszczy się także o kościół. Porządkiem w domu zborowym zajmuje się s. Marta Tacinowa; poszukujemy chętnych, którzy gotowi byliby włączyć się w te prace porządkowe, zarówno w domu zborowym, jak w kościele.
Muzyka
Podczas nabożeństw w kościele, kaplicy w Suchej Górnej oraz nabożeństw i spotkań w domu zborowym służyli w roku sprawozdawczym nasi organiści: Helena Folwarczna, Elżbieta Pawlas-Matuszek, Jakub Prokop, do których od czerwca 2025 dołaczyła p. Regina Bednaříková – pedagog Konserwatorium Janáčka oraz Konserwatorium Ludowego w Ostrawie, wcześniej pedagog konserwatoriów w Kromierzyżu i Opawie oraz akompaniatorka na Wydziale Śpiewu Uniwersytetu Ostrawskiego, ceniona akompaniatorka czołowych solistów operowych oraz organizatorka koncertów. Jest dla nas niezwykłym przywilejem, że artystka na takim poziomie zgodziła się grać u nas podczas nabożeństw – już sam ten fakt winien spowodować wyższą na nich frekwencję. Częściowo się tak dzieje, gdy pani Reginka zaprosi kogoś z artystów, z którymi ma kontakty i pomoże zorganizować w ramach naszych kościelnych zgromadzeń koncerty na wysokim poziomie. Ogromne dzięki!
Oprócz wyżej wymienionych grywały też podczas nabożeństw, pogrzebów lub spotkań pań: pani pastorowa Ewa Kononienko-Pawlas, pani biskupina Urszula Volna i s. Marta Kędzior.
Grą na skrzypcach ubogaca nas podczas nabożeństw lub innych spotkań, a także koncertów, w których organizację się włączył, nasz zborownik, student Konserwatorium Ostrawskiego David Harok.
Słowa uznania należą się wszystkim, którzy akompaniują do naszych nabożeństw i spotkań; tym bardziej że bronią temu nieraz względy zdrowotne lub obowiązki w pracy pedagogów. Dziękujemy wam za wasze poświęcenie i za ubogacanie naszych zgromadzeń i spotkań na chwałę Najwyższego!
Kilkakrotnie koncerty towarzyszyły nabożeństwom odbywając się w ich ramach lub oprócz nich – szczegóły zawarte są w jednym z wcześniejszych punktów niniejszego sprawozdania.
Spotkania kobiet
Spotkania pań odbywają się regularnie w trzeci poniedziałek miesiąca, chyba że np. zaproszonej w gości siostrze termin ten nie odpowiada albo wynika to z układu miesiąca – wówczas w drodze wyjątku jest to inny poniedziałek lub dzień tygodnia. Wyjątki potwierdzają jednak regułę. Spotkania prowadzi pastorowa Joanna Sikora-Kożusznik. Oprócz przygotowania interesujących prelekcji, za każdym razem składa życzenia solenizantkom z danego miesiąca, ofiarując im własnoręcznie zrobione życzenia i upominki oraz wiersze biblijne pod postacią krówek-wersetówek. Pani Danka Firlowa dba o to, by panie mogły zasiąść zawsze przy stołach pełnych smakołyków fundowanych przez siostry obchodzące w danym miesiącu swoje urodziny.
W roku sprawozdawczym gośćmi na spotkaniach pań były: w marcu p. pastorowa Helena Gajdacz z Dzięgielowa oraz na wigilijce pań w grudniu ks. dr Anna Bystrzycka z Trzyńca. Poza tym panie obejrzały zdjęcia z różnych ciekawych miejsc – „zaocznie” i nie ruszając się z miejsca odwiedziły np. ogrody tulipanów i innych kwiatów w Keukenhof w Holandii; za każdym razem prezentacje „wplecione” są w temat duchowy i biblijny. W marcu nasze siostry poprowadziły nabożeństwo w kościele w ramach Światowego Dnia Modlitw przygotowanego w roku 2025 przez panie z Wysp Cooka. Nie mogło oczywiście zabraknąć prezentacji zdjęć oraz rekwizytów i strojów charakterystycznych dla danej części świata. Śpiewane i grane były pieśni z Wysp Cooka, przetłumaczone i przygotowane przez naszą organistkę Elżbietę Pawlas-Matuszek i jej mamę, pastorową Ewę Kononienko-Pawlas.
Zapraszamy na spotkania te panie, które regularnie nie biorą jeszcze w nich udziału – bo warto. 🙂
Praca z dziećmi
W roku szkolnym 2024/25 lekcje religii w przedszkolu oraz szkole podstawowej z polskim językiem nauczania w Suchej Górnej prowadził pastor. W roku szkolnym 2025/26 zajęcia prowadzi katechetka Krystyna Borska.
W tym roku na zajęcia religii ewangelickiej w PSP w Suchej Górnej uczęszcza 12 dzieci. Dzieci spotykają się w dwóch grupach. Tematem spotkań była najpierw „Książeczka bez słów”, a obecnie zakończyliśmy omawianie Owoców Ducha Świętego.
Podczas zajęć mamy czas, aby śpiewać pieśni duchowe, poznawać historie biblijne, uczyć się wierszy z Bożego Słowa oraz grać w różne tematyczne gry. Na okres Wielkiego Postu dzieci otrzymały „Paszporty wielkopostne”, które zachęcają je do wspólnego czytania Słowa Bożego oraz do regularnego sięgania po Biblię razem z rodzicami. Mam nadzieję, że owoce tego będą odczuwalne w naszych zborach.
Na lekcje religii w przedszkolu uczęszcza 6 dzieci. Zajęcia są bardzo energiczne. Większość dzieci, które w nich uczestniczą, pójdzie w nowym roku do szkoły. Zachęcam więc do modlitwy o nowe dzieci, które w przyszłości mogłyby uczestniczyć w tych zajęciach. (Krystyna Borska)
Służba w kościele i praca w ogrodzie przykościelnym
Gospodarzami kościoła są pp. Krystyna i Piotr Tacinowie. Pani Krysia pomimo problemów zdrowotnych z poświęceniem troszczy się o naszą świątynię, przede wszystkim jednak spędzając mnóstwo czasu na prowadzeniu kasy i księgowości zborowej; za to wszystko należą się jej szczególne słowa uznania i podziękowania. Jej mąż, wicekurator honorowy p. Piotr oprócz utrzymania otoczenia kościoła na bieżąco monitoruje zużycie oraz ceny prądu elektrycznego i gazu, trzymając rękę na pulsie i przygotowując przejścia do operatorów oferujących najlepsze warunki. Wielkie dzięki za wszelką aktywność!
Służbę kościelnych pełnili w roku sprawozdawczym według grafiku bracia: Bronisław Kadlubiec, Karol Molinek, Lech Nierostek, Jan Spišak, Tadeusz Pieczka i Bogdan Tacina. Od bieżącego roku dołączył do nich br. David Harok.
W Suchej Górnej o kaplicę troszczą się: sekretarz zboru Roman Mikula pełniący służbę kościelnego oraz siostry Elżbieta Przeczkowa i Zofia Buryjanowa ze zboru w Olbrachcicach.
Br. František Válka regularnie zajmuje się ogrodem przykościelnym. Koszenie zabezpieczają kurator Bogdan Tacina oraz prezbiter Bronisław Kadłubiec.
Wszystkim wymienionym oraz niewymienionym z nazwiska w tym, następnym oraz w kilku poprzednich punktach sprawozdania, osobom zaangażowanym w służbę w zborze, należą się ogromne podziękowania. Kryje się za nimi wiele godzin poświęconych nie tylko naszej wspólnej, ale przede wszystkim Bożej sprawie. Otwartym też pozostaje zaproszenie dla każdej zborowniczki i każdego zborownika do współudziału w naszej wspólnej pracy Panu na chwałę i ku godnemu pełnieniu świadectwa przez nasz zbór.
Cmentarz
Powyższe prace prowadzone są oczywiście nie tylko w ogrodzie, ale także na cmentarzu, który nasz zbór posiada, a który znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła. Administratorem cmentarza jest br. Roman Mikula, który na bieżąco zajmuje się sprawami wynajmu miejsc grobowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami, prowadzeniem agendy umów oraz ksiąg cmentarnych i kontaktem z najemcami miejsc grobowych. Na bieżąco zapewniane są służby utrzymania cmentarza jako miejsca godnego pochówku.
Media i wydawnictwa
Z okazji stulecia kościoła wydaliśmy liczącą 370 stronic książkę pt. „Suskie impresje (1925-2025). 100-lecie kościoła ewangelickiego w Hawierzowie Suchej Średniej”. Autorką pomysłu i realizatorką całego przedsięwzięcia – które wymagało setek godzin poświęconych na robienie wywiadów, ich mozolne spisywanie, opracowywanie lingwistyczne, korespondencję oraz osobiste kontakty z dawnymi duszpasterzami służącymi w Suchej, a zwłaszcza wybór zdjęć spośród archiwalnych dostarczonych przez zborowników oraz tych własnych z ostatnich ponad 27 lat, stanowiących bazę ponad 12 000 fotografii – jest pastorowa Joanna Sikora-Kożusznik. Z jej inicjatywy książka zawiera teksty w trzech językach, których u nas używamy: polskim, czeskim oraz dialekcie śląskim, jego gwarze zachodniocieszyńskiej. Autorką części historycznej jest pastorowa Pavlína Prokopová. Jej tekst stanowi obszerne fragmenty pracy magisterskiej obronionej przez nią na Fakultecie Teologicznym Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu w roku 2019. Główną część książki stanowią wywiady, wspomnienia zborowników oraz dawnych duszpasterzy, jak i obecnych pastorostwa. Publikacja zawiera także wspomnienie niektórych z tych „filarów zboru”, którzy już odeszli do Pana. Na końcu zamieszczony został słownik wyrazów gwarowych i sformułowań potocznych użytych w tekstach, zawierający bazę 845 haseł. Książka zyskała uznanie ze strony badaczy regionu, lingwistów i antropologów kultury. Pierwotny jej nakład został w krótkim czasie wyczerpany, obecnie pozostało jeszcze parę egzemplarzy z dodruku.
Na każdą imprezę i wydarzenie zborowe zapraszają specjalnie drukowane plakaty oraz zaproszenia. O nabożeństwach można dowiedzieć się z podręcznych, drukowanych od lat w zgrabnej i kolorowej formie, porządków nabożeństw. Staramy się, by informacje o wydarzeniach, na które chcemy zaprosić szersze grono sympatyków, były zamieszczane w lokalnych czasopismach jak „Głos”, „Przyjaciel”, „Deník” czy informatory gminne i miejskie Suchej Górnej oraz Hawierzowa oraz by informowała o nich ostrawska rozgłośnia Czeskiego Radia, przynajmniej w polskich programach „Wydarzenia” lub „Głos Chrześcijan”, a niekiedy i zaprzyjaźnione Radio Katowice.
Kontakt z sympatykami i członkami zboru ułatwiają także media, takie jak prowadzony od lat blog „Suska Rybka”, na którym zamieszczane są artykuły, informacje, na bieżąco można tam także znaleźć zapis audio ze wszystkich nabożeństw i koncertów odbywających się w zborze. W przekazywaniu zaproszeń i ważnych informacji pomocne są media społecznościowe, jak strony i profile na Facebooku czy w aplikacji WhatsApp, a także kontakty poczty elektronicznej.
Przed nami…
Rok bieżący jest w naszym Kościele nazwany Rokiem Opieki Duszpasterskiej i Uczniostwa. Choć są to pojęcia trudne do rozszyfrowania przez człowieka nie związanego z Kościołem i słabo orientującego się w naszym wewnętrznym metajęzyku, to jednak dla wierzącego mogą być czytelne. Wiele też już na ten temat pisaliśmy w naszych kościelnych periodykach, zarówno „Kalendarzu Ewangelickim 2026”, jak i „Przyjacielu”, którego każdy numer rozwija myśli hasła roku i rozwijać będzie do jego końca. Ciekawie brzmi natomiast hasło tego roku w Diakonii Śląskiej, która zazwyczaj przejmuje od ŚKEAW tematy dla danego roku, ale czasami formułuje je po swojemu. W naszej Diakonii rok 2026 jest otóż Rokiem Wsparcia i Rozwoju Osobistego. I wydaje mi się to brzmieć niczym przekład naszej kościelnej nazwy.
Wsparciem bowiem mamy służyć sobie nawzajem wszyscy; jedni drugim. Słowo to zawiera w sobie bardziej wyspecjalizowaną ideę duszpasterstwa. Czasami posługujemy się terminem powszechnego kapłaństwa – możemy jedni dla drugich być tymi, którzy wspierają, służą pomocą i są dla innych oporą, oparciem w potrzebie. Uczniostwo zaś zakłada stały rozwój. Uczniem Jezusa jest się przez całe życie – i bynajmniej nie jest to straszak, że ciągle ktoś nas będzie kontrolował, zawsze będziemy karceni, że czegoś nie umiemy i zawsze będziemy „musieli chodzić do szkoły”. Bynajmniej! 🙂 Nic podobnego. Bycie uczniem Jezusa to nasz status, przywilej – podobnie jak jest się dzieckiem kochającego rodzica i w takim wypadku nie chce się nim przestać być, bo to by oznaczało naruszenie pięknej wzajemnej relacji i poczucia bezpieczeństwa. Nigdy jednak nie będziemy na tym świecie zupełnie „gotowi”, doskonali. Może aż kiedyś u Boga w Jego królestwie. Ale przy okazji ukryta jest w tej „niegotowości” myśl, że Pan nas nigdy nie pozostawi samych, że nas nie opuści i zawsze wesprze w potrzebie. Z jednej strony stały rozwój, także stała kreatywność, bo Bóg jest kreatywny i rozwijający to, co stworzył. Z drugiej Jego wsparcie i obietnica, że nas nie opuści.
Widzimy, że te dwa pojęcia fajnie się uzupełniają. W realiach malutkiego zboru powinno to być dla nas tym bardziej cenne, a zarazem widoczne. W naszej codzienności, w naszym życiu i wzajemnej pomocy. Pewnie także i w myśli zaangażowania dla tworzenia czegoś wspólnego, przestrzeni, która może stać się dla innych atrakcyjna i oby taką była!
W tym celu chcielibyśmy pociągnąć dalej temat koncertów i tego, jak Bóg przemawia przez dar muzyki, skoro mamy w naszym gronie wspaniałych artystów z bogatymi kontaktami. Nasz kościół poprzez swoją akustykę, ale też swoisty klimat wydaje się być do tego szczególnie predestynowanym miejscem. Warto wykorzystać taką okazję, że go mamy. Być może i ogród mógłby posłużyć jako miejsce pracy twórczej, dobre dla zorganizowania jakiegoś pleneru… Na pewno chcemy to miejsce popularyzować, by stało się jeszcze bardziej rozpoznawalne dla mieszkańców naszego miasta i okolicy, także za sprawą swojej ciekawej i skomplikowanej historii. A naszym ciepłem i otwartością możemy nadrobić niejeden brak z innej dziedziny, choć nas malutko i mało sił na wiele działań.
W tym celu jednak trzeba nam się podjąć odremontowania schodów wejściowych, by nie zagrażały bezpieczeństwu i stanowiły dobrą wizytówkę tego miejsca. Porozmawiamy o tym podczas Zgromadzenia Zborowego; jeden projekt został wysłany, w przygotowaniu jest kolejny, będziemy prosić o dary, organizować benefisy. Jednym z nich mógłby być koncert znanego „hitmakera” czeskiej muzyki rozrywkowej, który obiecał wystąpić u nas koncertując gdzieś w pobliżu, tak byśmy środki ze wstępnego mogli użyć na dobry cel. Zobaczymy, co Pan Bóg da. W dalszej kolejności trzeba podjąć się remontu pomieszczeń w domu zborowym, według obecnych standardów ich wygląd jest już dość „niedzisiejszy”. W końcu, by być sobie bliżej, chcemy wrócić do myśli, która co parę lat pojawiała się niczym bumerang, ale zawsze została przegłosowana – by w czasie największych chłodów zbierać się jednak w ogrzewanym domu zborowym, gdzie będziemy mogli dodatkowo spotkać się przy kawie. Moja propozycja brzmi tak, że moglibyśmy się tam przenieść po Bożym Narodzeniu i wytrwać do kolejnego Zgromadzenia Zborowego. W ciepłym pomieszczeniu nawet na dorocznym „walnym” mogłoby nas być więcej…
Bóg oferuje rozwój nawet wspólnocie takiej jak nasz zbór. Możemy jedni dla drugich być wsparciem. Pamiętajmy o sobie w modlitwach i przyciągajmy atmosferą ciepła, bliskości i poczucia bezpieczeństwa.
Z wyrazami szacunku, Wasi w Chrystusie
(-) Ing. Bogdan Tacina, kurator
(-) ks. Janusz Kożusznik, pastor
W Hawierzowie Suchej, dnia 22. 3. 2026 r.
Nejnovější komentáře